The Echo of the Herd

De doof geboren Didier werkt op een veehouderij op het platteland van de Franse Auvergne, waar hij sinds het overlijden van zijn broer Claude troost vindt in de alledaagse zorg voor de dieren. Didier kent de koeien namelijk als geen ander en voelt feilloos aan wat de kudde nodig heeft. Maar als er een besmettelijke ziekte uitbreekt slinkt de veestapel en raken de stallen leeg. Het verdriet om zijn broer wordt in alle hevigheid opgerakeld en Didier dreigt opnieuw te verliezen wat hem dierbaar is.

De documentaire neemt de kijker op bijzondere wijze mee in Didiers binnenwereld, door hem de ruimte te geven uitgebreid te vertellen, maar niets voor te kauwen. Met een eigen combinatie van gebaren, mimiek en geluiden vertelt Didier rechtsreeks voor de camera. De keuze van de regisseurs om zijn gebaren niet te ondertitelen vraagt ook van de kijker aandacht: betekenis ontstaat geleidelijk, uit een beweging, een herhaling of een gezichtsuitdrukking. Didier bepaalt daarbij het tempo. Een combinatie van observerende beelden en poëtische droomanimaties maken The Echo of the Herd een zintuiglijke ode aan menselijke veerkracht en verbinding, een levensles.

The Echo of the Herd is het speelfilmdebuut van het jonge regisseursduo Matthias Joulaud en Lucien Roux. De film ging dit voorjaar in première op Visions du Réel, waar hun eerste korte film Ramboy (2022) vier jaar geleden ook al te zien was, en draaide eerder dit jaar op PLONS! International Documentary Film Festival.