Het programmeren van de 33ste editie begon voor mij in de zomer van 2010 op de filmfestivals van Karlovy Vary en Locarno. Het was hier dat Matthias Schoenaerts door Christian de Schutter (Vlaams Audiovisueel Fonds) aan me werd voorgesteld en ik met het zien van de film Pulsar overtuigd raakte van het talent van Matthias. In augustus 2010 reisde ik vervolgens af naar Haugesund in Noorwegen voor de New Nordic Films, met een overzicht van de nieuwste Scandinavische producties. Dit resulteerde in enige frustratie, want de meeste films die ik op het oog had voor NFF 2010 bleken (nog) niet beschikbaar. Premières op de grote filmfestivals hebben nu eenmaal voorrang (Rotterdam, Berlijn, et cetera) en verkopers hebben tijd nodig om de Nederlandse distributiemarkt te verkennen. Regionale filmfestivals passen niet goed in dat beeld. En zo liep ik een beoogde openingsfilm en competitiefilm mis.
Ik trok me terug, stilde mijn tranen en stroopte de mouwen nogmaals op en twee films die ik toen heb kunnen zien, Limbo en A Family, draaien nu wel op het festival. Noordelijk Film Festival 2010 is ondertussen geschiedenis en sinds die week heb ik opnieuw een groot aantal filmfestivals bezocht, uit naam van het NFF, het Transilvania filmfestival of op persoonlijke titel als freelancer. Met het gastenpasje om de nek liep ik rond op het IDFA in Amsterdam, in Kerala (India), Vilnius, Tampere, Linz, Karlovy Vary, Wroclaw, Sarajevo, Haugesund, Reykjavik en natuurlijk Utrecht.
Ik ontmoette filmmakers, journalisten, verzamelde dvd’s en maakte mijn uren in de filmzalen. Ik stond in de lift met Béla Tarr in Reykjavik; rook aan Brad Pitt en Angelina Jolie in Sarajevo en dineerde met Nanouk Leopold en Dana Linssen in Linz. Ja, ik heb de kernwaarden van het festival geleefd (kwaliteit, verrassing & verwondering, inspiratie & vrijheid) en – in mijn ogen – bergen verzet om dit terug te vertalen naar de verschillende hoofdprogramma’s. Naast mijn festivalbezoeken was ik kort actief in Rotterdam en heel wat langer voor het Transilvania filmfestival in Cluj Napoca en het is hier dat de blauwdruk voor het NFF 2011 programma tot stand kwam. Welke tendensen had ik waargenomen? Wat worden de unieke, eenmalige programma onderdelen? Wie vraag ik voor de jury en voor wie is de speciale prijs?
Vervolgens is het dag na dag films kijken, mezelf op de hoogte te stellen van het meest recente aanbod en begint het massale contacteren van filmmakers en distributeurs. Over wat een programma geslaagd maakt is al kort geschreven en natuurlijk wordt er ook een beroep gedaan op de intuïtie. Honderden, zo niet duizenden beslissingen, worden snel achtereen genomen (nee, nee, nee, misschien, ja, nee, nee) en belangrijk is dicht bij jezelf te blijven. Een strandwandeling of yogales kan dan het verschil maken tussen een juiste of minder geslaagde keuze…